Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Πάνω στις πέτρες


Κάποια λουλούδια  δεν φοβούνται  το άγονο έδαφος.
Μπορούν και επιμένουν ν’ανθίζουν  ανάμεσα  στ’ αγκάθια,  πάνω στις  πέτρες τις γυμνές


2 σχόλια:

  1. Μία φωτογραφία και ένα απλό σχόλιο ίσως είναι καλλίτερο από χίλιες φωτογραφίες και χίλια λόγια μαζί !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα φίλε μου, καλό μήνα νάχουμε.

    Εμένα μου βγάζει πολλά πράγματα από μέσα μου αυτή η εικόνα.
    Όπως : Τον αγώνα κάποιων ανθρώπων να υπερβαίνουν τις εκ γενετής αδυναμίες τους και να δίνουν χρώμα, άρωμα και γεύση, ενίοτε γλυκιά ,στην ζωή τους κάτω υπό δυσμενείς συνθήκες .
    Ακόμη: Την ομορφιά όπως την προσφέρει η Φύση ακατέργαστη, χωρίς διακρίσεις. Την ομορφιά που υπάρχει σε όποια πέτρα κι αν σηκώσεις αρκεί να έχεις μάτια να την δεις.

    Μια εκ του φυσικού εικόνα έχει χαραχτεί στην μνήμη μου .
    Σ' ένα ετοιμόρροπο διώροφο σπίτι ,απ' τα παλιά που υπάρχουν ακόμη ρημαγμένα και εγκαταλελειμμένα, πάνω στο διάζωμα κι ανάμεσα από τα τούβλα, το τσιμέντο ή τους σοβάδες ,ξεπρόβαλε ένα υγιέστατο φυτό με λουλούδια κόκκινα. .Σαν τον δραπέτη απ' τη φυλακή του διεκδικεί με πάθος την ελευθερία, το φώς ,την Ζωή .
    Μπορείς να μου πεις ποια δύναμη τροφοδοτούσε τις ρίζες του τις εγκλωβισμένες μέσα στους χοντρούς τοίχους;;;

    Υπάρχουν κι άλλα που υποσυνείδητα ξυπνούν μπροστά στην θέα ενός αγκαθατού κάκτου που δεν μπορείς ή, φοβάσαι,η δεν θέλεις ν’ αγγίξεις αλλά εκείνος ανθίζει.
    Αν αυτό δεν είναι έρωτας τι είναι ;;;;
    Ωραία μας Άνοιξη ….

    ΑπάντησηΔιαγραφή